Knutselen

In het verleden heb ik al een paar keer, niet gehinderd door enige kennis, een schroevendraaier op een gitaar losgelaten. Stemschroeven vervangen, en knoeien met de schakelingen van elektrische gitaren en zo. De aanpassingen op de Frankenstein-gitaar en de Gibson Nighthawk zijn typische voorbeelden van mijn experimenten. Maar sinds kort is het allemaal wat serieuzer geworden...

Het heeft een tijd geduurd voor ik het merkte, maar de G-snaar van mijn Gibson Nighthawk verstemde nogal vlot. En nou had ik op de site van de Blueshawk gelezen dat andere mensen ook niet erg te spreken waren over de stemmechanieken die er standaard op zitten. Met een suggestie voor nieuwe, die er precies hetzelfde uitzien, en een stuk beter zouden zijn. Ik was niet te beroerd om dat dan maar eens uit te proberen. Dus heb ik die nieuwe schroeven besteld, bij Stewart-MacDonald, en toen ze werden bezorgd, zat er een catalogus van ze bij. En dat was toch wel feest. Lekker bladeren door al die leuke onderdeeltjes en gereedschapjes, met het gevoel dat me in een willekeurige bouwmarkt ook vaak bekruipt: "Wil ik ook!" Ze hadden zelfs hele bouwpakketten voor gitaren, mandolines enzovoort. Maar het leek me iets te hoog gegrepen om daar blind aan te beginnen.

Maar helaas: het valt niet mee om op Google een cursus gitaarbouw te vinden. Ja, ergens ver weg bij Arnhem in de buurt, en die zat al vol. En een pagina van een figuur uit Den Haag, maar vanuit zijn echte site was er geen link naar die pagina, dus of hij dat nog doet is nog maar de vraag. Maar ineens stond er een linkje tussen over een cursus "Afstellen, Onderhoud en Kleine Reparaties voor Snaarinstrumenten". Nou, dat leek me een leuk begin. Eerst maar eens de basis begrijpen, dat idee.

Dus kreeg ik een week of twee later gedurende twee dagen een heleboel te horen van Pierre Fillet, alias "The Axpert". Over frets, topkammen, bruggen, snaren, en hoe je daar van alles aan kunt meten en verstellen. Erg geinig allemaal, en ook erg leerzaam qua instelling ten opzichte van gitaren. Ik moest zelf mijn lesmateriaal meenemen, twee gitaren waarop gewerkt moest worden, en dat mochten vooral geen goedkope rotdingen zijn, of gitaren waarvan je denkt dat er lekker veel aan te doen is. Elke verandering op zo'n gitaar is een verbetering, dus je hebt heel snel resultaat, maar je begrijpt pas waar het om gaat als je ziet dat het óók uitmaakt op een gitaar waarvan je denkt dat hij al goed is. Dus je moest gewoon de gitaren meenemen waar je het meest op speelt, liefst een elektrische en een akoestische. En dat waren in mijn geval de Furch en de Gibson.

Uiteindelijk zijn we aan de Gibson niet eens toegekomen, omdat we uitgebreid de tijd hebben genomen voor de Furch. Helemaal bekijken, van buiten en van binnen, snaren er af, topkam er af, hals rechtzetten, frets glad vijlen en schuren, nieuwe topkam maken (de oude zou het ook wel weer doen, maar een nieuwe maken is wel zo leerzaam), brugzadel verstellen, alsof het helemaal nieuw zou moeten worden neergezet (was ook niet strikt nodig, maar dan heb ik het eens gezien, en nu is hij er ook meteen klaar voor als ik er eens een elementje in zou willen zetten).

En daarna was ik behoorlijk enthousiast geraakt over dat gesleutel, zodat ik het geleerde ook direct wilde toepassen op alle snaarinstrumenten waar ik mijn handen op kon leggen. Gelukkig heb ik een aardige voorraad aan oefenmateriaal, dus het had ook wel zin om eens flink te inversteren in een nieuwe hobby.

Na een paar flinke boodschappenrondes, een graai in de gereedschapskist en een paar dagen prutsen aan wat handige aanpassingen op bepaalde stukken gereedschap heb ik nu een setup die er aardig profi uitziet.

koffertje werkbank

Een speciaal koffertje met alle nodige vijltjes, tangetjes en andere rommel, en een werkbankje met bankschroefje (waarbij ik nog een tussenplank heb verzonnen om de bankschroef op te zetten, en de bankschroef heb voorzien van houten kopplaatjes met een stukje leer er tussen).

Het eerste project was natuurlijk de Gibson. Die was toch aan de beurt geweest, dus mocht hij nu als eerste thuis worden uitgeprobeerd. De topkam heb ik er wel van afgehaald, maar na het vijlen van de frets weer teruggeplakt. Die kam doet het best, maar de gleufjes mochten wel wat dieper worden ingevijld. De topkamhoogte was vrij hoog, wat kennelijk standaard is bij gitaren uit de fabriek. De topkammen worden op een standaard diepte ingevijld, en daarbij hebben ze een veiligheid ingebouwd, zodat het niet te diep kan zijn. En dus is het meestal te hoog. Door de verbeterde topkam verwacht ik eigenlijk dat het verstemmen van die G-snaar meteen verleden tijd is. Hij heeft nu dus ook zijn originele stemschroeven weer terug...
Ik geloof dat ik de frets minder netjes glad heb gemaakt dan bij de Furch op de cursus, want ze voelen hier en daar nog wat krasserig. Bij de volgende snarenwisseling moet dat nog eens over.

Het wordt nu handiger om sommige verschillende projecten elk een aparte pagina te geven, dan wordt dit niet zo'n lang verhaal...

En dan staan nog op de rol: